Logo de La Coctelera

Noches de bohemia y Tv

JaviCarrera habló sobre tv

Categoría: comunicacion

10 Marzo 2007

La Superbowl española

La Sexta tiene pensado hacer del Barça-Madrid, un evento publicitario al estilo de la Superbowl americana, ofreciendo spots de larga duración de estreno o de emisión en exclusiva.
Y la labor la ha realizado Publiseis, la empresa que gestiona la publicidad de La Sexta, que no ha dejado pasar el pastel del partido del año, ofreciendo además durante el transcurso del juego novedosas formas de insertar publicidad.
Las grandes compañías no han querido desaprovechar la ocasión y empreas de automoción, telefonía, deportivo o prensa ya han preparado sus mejores spots para la noche del sábado.
Desde luego que La Sexta sabe exprimir susproductos, y esta vez, han imitado un modelo muy atractivo para anunciantes y aficionados a la publicidad, no hay más que ver la curiosidad que generan todos los años los anuncios de la Superbowl, me gusta que una cadena haga algo nuevo en materia publicitaria.

servido por javicarrera 1 comentario compártelo favorito

21 Abril 2006

Integración de publicidad y contenidos ante la fragmentación del público

Interesantísimo artículo sobre la publicidad que nos espera. Atenta Emma Torres...
A ver si este

servido por javicarrera 4 comentarios compártelo favorito

16 Marzo 2006

A closer look.

Toca ahora hacer vista atrás y darme cuento como he trabajado. Creo que he trabajado bien; lógico, ya que para hacer algo mal, mejor no lo hago. Me ha costado empezar, pero una vez que he empezado he cogido buen ritmo, no impecable, pero sí bueno.
He divido mi blog en 3 secciones fundamentales, una sobre mi vida o opinión, otra sobre comunicación y otra sobre tv. En tv he puesto las noticias que me han parecido más interesantes simpre bajo mi punto de vista, ya que para una redacción rigurosa ya adjudico los enlaces de las fuentes de las noticias. Sobre comunicación he escrito un par de artículos los cuales debo ampliar algo más. Sobre mi vida no he puesto todavía ningún post, sí de opinión, pero nada personal.
En cuanto a la gestión de contenidos creo que ha sido bastante dispar y entretenida, pero me baso sobre todo en el texto, no he puesto ninguna imagen o video, sí enlaces, que tomo como referencia y que sirven para dirigir a la gente que le interese el tema del que hablo hacia la noticia.

Propuesta:
Evidentemente poner alguna imagen más, que se hace un poco seco el blog, pero en el minimalismo también hay encanto, no?
Escribir más sobre comunicación, sobre los temas que tratemos en clase.
Y actualizar con algo más de frecuencia, un post diario no sería mala meta, pero por falta de tiempo quizás esto último no lo pueda cumplir, se intentará.

Sobre la evaluación a los vecinos no he puesto nada, porque considero que será mejor hacerlo mediante comentarios en los post de evaluación que vaya haciendo la gente, y crear así una red mas fuerte de interacción entre los blogs.

servido por javicarrera 3 comentarios compártelo favorito

8 Marzo 2006

PUBLICIDAD con Ricardo Pérez

Nace en Madrid en medio de la posguerra, por lo que se aferra desde niño a la magia de un medio: la radio. Fundador y director creativo de Tandem. En el 78 crea Ricardo Pérez Asociados, su propia agencia. Ha escrito La huella de la publicidad. Crónica de unas marcas bien anunciadas (Almuzara).

XL Semanal. ¿Cuál es su anuncio favorito?

Ricardo Pérez. Pueees... el de «Calvo, claro» [sonríe].

XL. ¿Por qué?

R.P. Lo transmitían dos personas conocidas, pero no tanto como para comerse el producto.

XL. ¿Qué más debe tener un spot para sobresalir del resto?

R.P. La suerte es fundamental. Supongo que en el caso del anuncio del atún Calvo también se dio esa suerte. Cuando lo hice, al director de marketing le parecía totalmente incorrecto porque no había amas de casa ni salía la cocina.

XL. ¿Qué tal es el nivel de la publicidad en la España actual?

R.P. Bueno. Es un país que, en materia publicitaria, siempre ha estado por encima de su realidad empresarial o política. Incluso hemos sido mucho tiempo tercera potencia creativa cuando con ocupar un sexto o séptimo puesto, que es el que se le reconoce ahora, vamos bien.

XL. ¿Y por qué cree usted que ocupamos ese tercer lugar?

R.P. Porque hubo un momento en que se hizo una publicidad diferenciada. Que no era típicamente española, pero sí muy de concepto, muy sencilla, muy gráfica.

XL. ¿Qué campaña le dio mayores quebraderos de cabeza?

R.P. Una que hice sobre la condición femenina, a la cual dieron el León de Oro en el Festival de Cannes. Su acogida fue entusiasta. Y, sin embargo, aquí no se aprobó. No salió como tal. Y eso que era de lo más simple, o poco atrevida.

XL. ¿Quién no la aprobó?

R.P. El cliente. El ministerio.

XL. ¿Cómo era?

R.P. Planteaba los roles que normalmente se le aplican a la mujer en la publicidad en hombres. Era muy divertida. Pero no fue aprobada. Otros casos similares fueron aquel que decía: «Cofrutos, de fruta madre» y en Televisión Española se quedó en: «De fruta mamá». O sea, nada. O he tenido: «Ñaca, ñaca, La Cigala». Y aquel no tuvo problemas de censura, pero el cliente quitó la cuenta porque hubo consejo familiar y se decidió dejarnos de lado.

XL. ¿Cómo se hace un anuncio?

R.P. Yo pongo el ejemplo, aunque no me sirva como hombre, de embarazarse de un tema. Cuando te dan un briefing, que son las hojitas donde el cliente nos cuenta lo que necesita, lo que quiere, entonces se trata de metértelo dentro y dejar que se vaya gestando una idea. Mientras ocurre, se pasa mal. Como supongo que les ocurre a las embarazadas. Porque siempre crees que no te va a salir.

XL. ¿Cuál ha sido su último spot?

R.P. Con Fernando Alonso para Hero Muesli. Lo rodamos unos días antes de ganar el mundial. Tanto es así que teníamos versión diciendo: «Ahora que soy campeón» y «Ahora que no soy campeón».

XL. ¿Ha cambiado mucho el panorama publicitario español?

R.P. Mucho. Sobre todo con las centrales de medios como protagonistas de la historia. Es ahí ahora donde se mueve la pasta. Y en muchas agencias existe la juniorización. O sea, muchas campañas de grandes presupuestos que dan a las multinacionales, se resuelven, paradójicamente, por becarios.

XL. Coche más top model, ¿aún sigue funcionando ese axioma?

R.P. La última mujer que recuerdo en un anuncio de coches era Claudia Schiffer. Con bastante éxito, por cierto. Hay que decir que funcionar, funciona. Pero ahora se ha impuesto ese sistema de spot largo, atractivo.

XL. Década de los 80. Ser publicitario era sinónimo de estar forrado. ¿Sigue siendo así?

R.P. No. Hoy los sueldazos se reservan para unos pocos.

XL. ¿De qué es sinónimo hoy por hoy ser creativo publicitario?

R.P. De trabajar duro porque las cosas no son nada fáciles.

XL. Un consejo para quien quiera empezar en esto.

R.P. Que se defina. Cuando recibo currículos, se ofrecen para todo. Y lo entiendo. Pero ser copy o director de arte son cosas distintas.

XL. ¿Mataría por una campaña?

R.P. Matar, no, pero casi. Igual daría un dedo o algo así [ríe]. Con Calvo estuvimos 17 años. Con Saba, 12. Ahora son campañas de aquí te pillo y aquí te mato. Lo ideal era trabajar tratando de convencer al consumidor, y no como ahora, que se trabaja para convencer al cliente.

David Benedicte

Fuente: XLSEMANAL 05-03-06

servido por javicarrera 2 comentarios compártelo favorito

8 Marzo 2006

Sobre as teorías da comunicación

Existen numerosas teorías da comunicación que se agrupan nunha serie de grupos de estudio das cales vou facer un enlace a un resumen que dende o meu parecer está realmente ben.
Moitas grazas a Iria polo su traballo, a Sandra ou a Mabel , porque delas voume servir, e tamen a tantos outros que si fixeron o traballo, pero do que mirei, estes eran os mellores.
E isto o fago porque non volvo a gastar (que non malgastar, ollo) en traballar outra vez nas teorías da comunicación, xusto cando acabo de rematar unha asignatura así denominada e aprobada, algo saberei.
Xa traballei demasiado para poder pensar por mín e dicir o que eu realmente creo que é a comunicación e non o que unhas persoas (xenios, pode ser, pero igual de válidos que a miña persoa) diciron fai tantos que case se quedan obsoletas.
Precisamente agora estou a facer un curso sobre habilidades comunicativas e está facendo que me reafirme máis na miña posición: a comunicación non son teorías, é práctica. De qué me sirve volver a traballar coas distintas vertentes do estudio da comunicación se realmente non me dou comunicado cos que me rodean? De que me sirven as teorías cibernéticas se ninguén logra entenderme cando intento contar o que me sucedeu onte á noite?
A comunicación basease, e a partir de agora sempre vou falar dende o meu punto de vista, na interacción entre as persoas, ten que existir unha persoa que emita unha información e outra que a reciba e a comprenda. De nada serviría escribir todas as teorías da comunicación nun idioma que só eu comprendese, xa que non comunicaría nada, e falar das teorías da comunicación cando esta non existe creo que un “colmo dos colmos”.
Na comunicación existen uns axentes, úsanse uns códigos; todos eles complexos e dignos de análise e estudio, demasiado amplo, polo que vos remito a un libro, "Teoría de la comunicación: Una propuesta",de Martín Algarra, quen me ía dicir a min que me acabaría gustando ese libro e que incluso construiría as bases do que penso sobre a comunicación? O básico da comunicación é a expresión e a interpretación, son as acción básicas, sen elas a comunicación non existe, non se da, e se retroalimentan unhas de outras, necesítanse unha da outra, a pode haber expresión sen interpretación, pero non interpretación se non hai nada previamente expresado. Estas dúas acción son irmás siamesas, non se poden separar, xa que se se separa, a comunicación morre.
Por iso dende aquí animo a todo aquel@ que me lea que deixe os apuntes sobre as innumerables (e infumables) teorías da comunicación e se comunique realmente coa persoa que ten ao lado, e que analice realmente gracias a qué fai posible esa comunicación.

Ás veces cando nos poñemos a estudiar como tolos nos esquecemos do que é o básico, e as veces o básico fainos pasar unha ronda.

servido por javicarrera 2 comentarios compártelo favorito


Sobre mí

Avatar de javicarrera

Noches de bohemia y Tv

ver perfil »
contacto »
TV CON PATATAS. Tiki taka Salinas. Por que la vida puede ser maravillosa, existe este blog. Actualiza poco, pero actualizo bien. No doy exclusivas, solo comento el loco mundo de la televisión, y vosotros, mis queridos feonautas, me rebatís lo que digo. Sobre mi: soy javi, bailo mucho, veo más la tele y deberia estudiar un poco más (Publicidad y R.R.P.P.) Si a alguien le intersa darme un trabajo (presentar un reality show seria la ilusion de mi vida)dejad en los comentarios vuestro email (aunque sea oculto) y ya yo me pongo en contacto, que me interesa. Que largo me ha qedao esto, pues ahora no lo cambio ¿QUE ESTAN ECHANDO EN LA TV AHORA?

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera