Logo de La Coctelera

A nena de Allariz

23 Abril 2006

A miña Ziralla

..."e hai quen di que o meu pobo está morrendo tamén. Ata non falta quen diga que xa está morto. Eu coido que teñen razón os primeiros, o que quere dicir que os outros non van tardar moito en tela: calquer día, pégalle un paralís ó río Arnoia, ou á fonte da Barreira, ou á campá grande da igrexa de Santiago, poñamos por caso, e Allariz pódese quedar coma un paxariño.
Allariz, cos seus séculos de indiferenza, ten feito xa unha longa aprendizaxe da morte.
A min gústame ser dun pobo ó que podo ver morrer, calquer día, como morren os homes e as mulleres. Morrer: é o único que lle falta ó meu pobo, para ser fondamente e enteiramente humano.
... Pero cando morra, mal será que lle falten os auxilios espirituales, porque eu son do parecer do Vicentiño, non hai pobo no mundo, que teña máis igrexas por católico cadrado." Marcial Suárez.

Case trinta anos despois, a Allariz aínda lle queda moito por andar; e para quen diga o contrario...

E do 6 ó 18 de Xuño Festa do Boi! Espero que vos pasedes a facer unha visitiña e a disfrutar da festa!

servido por mfbi 3 comentarios compártelo favorito

3 comentarios · Escribe aquí tu comentario

gabi

gabi dijo

muy bonito Allariz. espero hacerle un post en ZuHause(mi blog) tan pronto como acabe la Semana Tematica de París, a la que estais todos invitados. ;)

8 Mayo 2006 | 11:08 PM

Arnoia

Arnoia dijo

oa primiña!!! non sei si estou autorizada a escribir nestes espazos tan intelectuais pero.......quero dicirche que podes estar orgullosa k o teu espazo e a terceira direccion que aparece no buscador de google se escribes "festa do boi". noraboa pimiñaaaa!!!! bkssss xa che escribirei con mais janas outro dia....... ata demain e........ ARRIBA O BOI!!!!!

18 Junio 2006 | 04:46 PM

Jorge Airas

Jorge Airas dijo

Creo que poucas cousas máis fermosas se poden dicir dun pobo que as que Marcial Suárez dixo de Allariz. O seu libro é un agasallo inesquecible, un teleobxectivo enfocado á memoria e ao sentimento colectivos, unha ollada tenra que sortea a blandenguería para apostar pola retranca dun galego culto, probo e comprometido. Allariz débelle a Marcial Suárez, polo menos, o nome dunha rúa. Marcial débelle a Allariz a vida, o pasado, a memoria, a esencia, o sentimento... E os allaricenses debémoslle a ambos, ao pobo e ao escritor, o futuro que nos agarda. Nel teredes o mellor recuncho os mozos que, dende un cuarto de estudo, dende un primeiro traballo ou dende un blog coma este, vos esforzades cada instante por crear un mundo mellor. Empezando por Allariz.

Grazas, Nena de Allariz, por emocionarnos.

20 Junio 2006 | 09:13 PM

Escribe tu comentario


Crea tu blog gratis en La Coctelera