Logo de La Coctelera

¡¡¡¡LeMbRaNzAs!!!!

... E sempre voltas ó pasado, e aínda que todo semella igual, todo cambiou...

Categoría: Recordos, algo máis que lembranzas.

31 Mayo 2006

Neruda: Veinte poemas de amor y una canción desesperada

Supoño que todos coñecedes a Pablo Neruda. Pois ben, hay un poema seu que me gusta moito e quero compartilo con todos vos. É un deses 20 poemas de amor:

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.

Escribir, por ejemplo: "La noche está estrellada,
y tiritan, azules, los astros, a lo lejos".

El viento de la noche gira en el cielo y canta.

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Yo la quise, y a veces ella también me quiso.

En las noches como ésta la tuve entre mis brazos.
La besé tantas veces bajo el cielo infinito.

Ella me quiso, a veces yo también la quería.
Cómo no haber amado sus grandes ojos fijos.

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Pensar que no la tengo. Sentir que la he perdido.

Oir la noche inmensa, más inmensa sin ella.
Y el verso cae al alma como al pasto el rocío.

Qué importa que mi amor no pudiera guardarla.
La noche está estrellada y ella no está conmigo.

Eso es todo. A lo lejos alguien canta. A lo lejos.
Mi alma no se contenta con haberla perdido.

Como para acercarla mi mirada la busca.
Mi corazón la busca, y ella no está conmigo.

La misma noche que hace blanquear los mismos árboles.
Nosotros, los de entonces, ya no somos los mismos.

Ya no la quiero, es cierto, pero cuánto la quise.
Mi voz buscaba el viento para tocar su oído.

De otro. Será de otro. Como antes de mis besos.
Su voz, su cuerpo claro. Sus ojos infinitos.

Ya no la quiero, es cierto, pero tal vez la quiero.
Es tan corto el amor, y es tan largo el olvido.

Porque en noches como ésta la tuve entre mis brazos,
mi alma no se contenta con haberla perdido.

Aunque éste sea el último dolor que ella me causa,
y éstos sean los últimos versos que yo le escribo.

servido por Susana 2 comentarios compártelo favorito

25 Mayo 2006

SOBRE LAS MADRES: Muy tierno... Teneis que leerlo...

El otro día, me encontré por la web con un blog de Hijos Adoptados, un Espacio de Discusión y Apoyo para hijos adoptados. Uno de los post era este poema. No dejeis de leerlo porque os llegará fondo (o eso espero).

Sobre las Madres

Hubo una vez dos mujeres
que nunca se encontraron,
una que tú no recuerdas,
otra que tú llamas "mamá".

Dos vidas diferentes
en el completamiento de una sola,
la tuya.

Una era tu buena estrella,
la otra era tu sol.

La primera te dio la vida,
la segunda te enseñó cómo vivirla.

La primera creó en ti el deseo de amor,
la segunda estuvo ahí para colmarlo.

Una te dio las raíces,
la otra te dio su nombre.

La primera te transmitió sus dones,
la segunda te propuso objetivos.

Una hizo nacer en ti la emoción,
la otra colmó tus angustias.

Una recibió tu primera sonrisa,
la otra enjugó tus lágrimas.

Una te ofreció en adopción,
era todo lo que ella podía hacer por ti.

La otra rezaba para tener un hijo
y Dios se lo dio a través de ti.

Y ahora cuando tú me haces
la eterna pregunta:
"¿De quién soy fruto?: ¿De la herencia
o de la educación?".

Ni de una ni de otra, hijo mío.
simplemente de dos formas
diferentes de amor.

Anónimo

servido por Susana 1 comentario compártelo favorito

18 Mayo 2006

LoitaR SeN RendersE

Loitar, loitar sen renderse... Arriscarse, non botarse atrás, ser valentes... Pensar que non hai nada imposible, as cousas tan só son improbables... Que non nos entre o pánico, que nos manteñamos firmes... Os nosos soños improbables, ás veces, fanse realidade... Nunca perdas a ilusión, aínda que o que desexes sexa unha utopía... Os máis ilusos con vagos soños acaban tendo grandes realidades... Para iso hai que decidirse, e sobre todo actuar... Non deixemos pasar as grandes oportunidades por medo... Pode que salga mal, pero se non o intentamos nunca o saberemos... A vida non sempre dá dúas oportunidades... Aproveitemos a primeira, por se non hai unha segunda... Vivamos cada día coma un último suspiro.... Pensemos que o que a vida nos dá, tamén nolo quita...

servido por Susana 1 comentario compártelo favorito

16 Mayo 2006

PARA TODAS LAS MUJERES DEL MUNDO: ASÍ ES UNA MUJER...

Para cuando Dios hizo a la mujer, ya estaba en su sexto día de trabajo de horas extras. Un ángel apareció y le dijo: "Por qué pones tanto tiempo en ésta?"
Y El Señor contestó: "Has visto mi Hoja de Especificaciones para ella?Debe ser completamente lavable, pero no ser de plástico, tener más de 200 piezas movibles, todas cambiables y ser capaz de funcionar con una dieta de cualquier cosa y sobras, tener un regazo que pueda acomodar cuatro niños al mismo tiempo, tener un beso que pueda curar desde una rodilla
raspada hasta un corazón roto y lo hará todo con solamente dos manos."
El ángel se maravilló de los requisitos.
"Solamente dos manos....Imposible!¿Y este es solamente el modelo estándar? Es demasiado trabajo para un día...Espera hasta mañana para terminarla.“
“No lo haré, protestó el Señor. Estoy tan cerca de terminar esta creación que es favorita de Mi propio corazón. Ella ya se cura sola cuando está enferma Y puede trabajar días de 18 horas."
El ángel se acercó más y tocó a la mujer. "Pero la has hecho tan suave, Señor”.
"Es suave", dijo Dios, pero la he hecho también fuerte. No tienes idea de lo que puede aguantar o lograr”.
"¿Será capaz de pensar?" preguntó el ángel.
Dios contestó:"No solamente será capaz de pensar sino que razonar y de negociar"
El ángel entonces notó algo y alargando la mano tocó la mejilla de la mujer...."Señor, parece que este modelo tiene una fuga...Te dije que estabas tratando de poner demasiadas cosas en ella".
"Eso no es ninguna fuga... es una lágrima" lo corrigió El Señor.
"Para qué es la lágrima," preguntó el ángel.
Y Dios dijo: "Las lágrimas son su manera de expresar su dicha, su pena, su desengaño, su amor, su soledad, su sufrimiento, y su orgullo."
Esto impresionó mucho al ángel "Eres un genio, Señor, pensaste en todo. La mujer es verdaderamente maravillosa"
“Lo es! La mujer tiene fuerzas que maravillan a los hombres. Aguantan dificultades, llevan grandes cargas, pero tienen felicidad, amor y dicha. Sonríen cuando quieren gritar. Cantan cuando quieren llorar. Lloran cuando están felices y ríen cuando están nerviosas. Luchan por lo que creen. Se enfrentan a la injusticia. No aceptan "no" por respuesta cuando ellas creen que hay una solución mejor. Se privan para que su familia pueda tener. Van al médico con una amiga que tiene miedo de ir. Aman incondicionalmente. Lloran cuando sus hijos triunfan y se alegran cuando sus amistades consiguen premios. Son felices cuando escuchan sobre un nacimiento o una boda. Su corazón se rompe cuando muere una amiga. Sufren con la pérdida de un ser querido, sin embargo son fuertes cuando piensan que ya no hay más fuerza. Saben que un beso y un abrazo pueden ayudar a curar un corazón roto. Sin embargo, hay un defecto en la mujer: Es que se le olvida cuánto vale” .

servido por Susana 3 comentarios compártelo favorito

12 Mayo 2006

DeSeXos

Moitas veces cando penso no futuro, doume conta de que moitas cousas van cambiar aínda que eu non queira. É entón cando chamo pola miña fada madriña, e entrégolle unha lista con tódolos meus desexos po mañá. Unha lista que empeza así e non ten fin:
1. Non ter medo os meus recordos.
2. Rirse dos problemas.
3. Loitar polo que quero.
4. Converter en realidade os meus soños.
5. Nunca esquecerme da xente que me importa.
6. Vivir cada día como se fora o derradeiro.
7. Ter unha gran casa cun xardín cheo de flores.
8. Atopar a felicidade.
9. Ser mellores.
10. Nunca pechar os ollos ante as dificultades.
11. Erguerse despois das derrotas.
12. Un gran ramo de flores desa persoa especial.
13. Viaxar por todo o mundo.
14. Vivir o teu futuro, sen esquecer o pasado.
15. Que sexan capaces de quererme a pesar dos meus defectos.
16. Nunca vivir a soidade.
17. Nunca danar a xente que realmente me importa.
18. Saber que cousas importan realmente.
19. Lembrar por sempre as experiencias vividas.
20. Nun fuxir do pasado.
21. Que te biquen con dozura.
22. Non deixar pasar as grandes oportunidades por medo.
23. Asistir a tódalas citas.
24. Nunca ofender ós meus amigos.
25. Ler unha boa novela baixo a sombra dun árbore.
26. Ter un fogar cheo de felicidade.
27. Ser capaces de perdoar a quen te ofendeu.
28. Nunca ter que chorar diante da tumba dun amigo.
29. Aprender dos meus errores.
30. Ter alguén sempre o meu carón nos momentos difíciles.
31. Que me recorden cunha sonrisa nos beixos cando xa non estea.
32. Un abrazo cheo de tenrura dun amigo ou dun amor.
33. Ser eu mesma sempre, e de cambiar que sexa para mellor.
34. Poder contar sempre cos meus amigos.
35. Ter un milleiro de lembranzas de xuventude para contarlle ós meus nenos.
36. Atopar o meu amor verdadeiro.
37. Que ninguén me faga dano nin fira os meus sentimentos.
38. Nunca separarme da xente a que quero.
39. Unha cea romántica a luz das veas.
40. Un amencer na praia.
41. Facer puenting.
42. Espertar ó lado desa persoa especial.
43. Que non existise nada imposible, que solo fose improbable.
44. Non facer chorar a xente que me importa.
45. Ser capaz de dicir quérote cando realmente o sinto.
46. Que os meus amigos sempre estean aí.
47. Que non me avergonce dos meus actos, que aprenda deles.
48. Non coñecer o que significa estar triste.
49. Ser agradecida por todo canto teño.
50. Un paseo baixo a luz da lúa.
51. Que os golpes da vida non sexan demasiado duros.

servido por Susana sin comentarios compártelo favorito

10 Mayo 2006

Tráxica Historia

Camiño paseniño. Esta táboa é demasiado estreita para os meus pés. Preciso chegar cando antes ó outro lado. Baixo min esténdese algo así como o abismo. O meu redor, unha morea de negras sombras están a axexarme desde tódolos recunchos. As pantasmas do pasado están a atormentarme unha vez máis. Queren ver como sufro. De pronto perdo a estabilidade. Estiven a piques de caer. Respiro aliviado. Xa estou na metade do camiño, pronto chegarei a outra beira. Dou un paso cara adiante. Por fin volverei ser dono da miña vida. Perdo a estabilidade de novo. Noto como a táboa empeza a ceder. De súpeto, síntome caendo cara o abismo. Non sinto medo nin turbación; pode que desaparecendo todo sexa máis doado. Chegou o momento de dicir adeus. É o prezo que debo de pagar polo dano que causei.
Azul, vermello, branco, verde, amarelo e, de pronto, negro. Todo é negro, estou na escuridade total. Pouco a pouco, a miña vista vaise adaptando e doume conta que estou nun labirinto. Un labirinto sen saída onde estarei atrapado por sempre. As paredes e mailo chan son de cor negro, e o teito... Non hai teito, ou polo menos non son quen de percibilo. Outra vez as pantasmas. Estanme a seguir, nunca serei quen de desfacerme delas. Queren atormentarme co pasado.
A tristeza de aquel cativo. A mentira daquela muller. A ebriedade daquel home. Recordo, penso, reflexiono. Sinto medo. Aquela noite. A escuridade. Perder o control. O pánico apodérase de min outra vez. Nunca recobrarei a miña antiga vida. Unha traizón. Un gran sufrimento. Unha ferida que nunca se pechará.
Forza, firmeza, valentía. Necesito ser quen de loitar contra verdade. Superar o meu medo. Solo así atoparei a saída do labirinto. Unha luz branca sitúase sobre min. Quizais é un sinal, quizais consiga saír de aquí. Quizais abra ós ollos e descubra que todo foi un pesadelo. Ou quizais descubra que é verdade, e entón precisarei tódalas miñas forzas para facerlle fronte a realidade.
Conseguino. Abrín os ollos. Volvo a realidade, a unha realidade rota pola dor. Estou na cama dun hospital. O meu carón está ela. Non a quero ver. Que se vaia. Tamén hai outra persoa, un policía. Xa sei porque está aquí. Quere que lle conte todo. Pero... non vou ser capaz. ¿Que lle vou dicir? Que a miña muller me traizoou, que me engana, que se deita co meu propio irmán, sangre da miña sangre. Ódioa. Non a quero ver. ¿Que máis lle contarei? Que un home ebrio perdeu o control do seu coche e bateu contra aquel neno. Un neno con bágoas nos ollos, un neno cheo de tristeza porque non ten con quen xogar. Non son capaz, non podo continuar. É demasiado duro recordalo. ¿E os pais dese neno? Están demasiado ocupados para darse conta das bágoas do seu propio fillo. Súa nai, esa muller que me engana. Seu pai, eu, un home que afora as penas nun vaso de whisky. Un home que acabou coa única cousa que realmente quería na vida. Eu, o home que lle arrebatou a inocencia a ese cativo. Eu, o asasino do meu propio fillo.

P.D.: Informovos que esta historia é froito da miña imaxinación. Que vos pareceu? Espero que vos gustara!!!!

servido por Susana 1 comentario compártelo favorito

8 Mayo 2006

Algúns dos mellores momentos da vida

Algúns dos mellores momentos da vida son:
- Namorarse
- Encontrar miles de correos cando volves das vacacións
- Viaxar por algún lugar lindo

- Escoitar túa canción favorita na radio
- Deitarse na túa cama e escoitar como chove fora

- Saír da ducha e que a toalla estea quentiña
- Aprobar o último exame
- Saír de esmorga cos teus amigos

- Recibir unha chamada de alguén que fai tempo que non ves
- Unha boa conversa
- Rirse hasta que che doa a barriga

- Encontrar diñeiro nun pantalón que non usabas desde o ano pasado
- Rirse dun mesmo
- Facer parvadas cos amigos

- Chamadas a media noite que duran horas
- Rirse sen motivos
- Mirar un atardecer

- Escoitar accidentalmente que alguén di algo bo de ti
- Espertar e darte conta que podías durmir un par de horas máis
- O primeiro bico

- Escoitar a canción que che fai lembrar a esa persoa especial
- Sentir bolboretas na estómago cada vez que ves a esa persoa especial
- Usar a xersei da persoa que che gusta e que aínda cheira os seu perfume

- Que che digan que te queren
...

servido por Susana 3 comentarios compártelo favorito

6 Abril 2006

El actor porno se muestra perplejo por la decisión al tratarse de un simple anuncio de patatas fritas

El otro día me encontré con esta noticia en "extremadura.com".
Como estamos estudiando publicidad, me pareció interesante la censura de este anuncio. Por esta simple razón os lo remito:
Retiran un spot de Rocco Siffredi
El actor porno se muestra perplejo por la decisión al tratarse de un simple anuncio de patatas fritas
Un anuncio de patatas fritas
Un anuncio de patatas fritas protagonizado por la estrella del cine porno ha dejado de emitirse en Italia al ser considerado vulgar por el código de autodisciplina publicitaria, lo que ha provocado la sorpresa del actor. El anuncio, que se basa en un juego de palabras, viola tres artículos de dicho código, según la decisión del tribunal que lo regula, entre ellos el referido a la violencia, la vulgaridad y la indecencia, según informó ayer el diario «Corriere della Sera». El spot juega con el doble sentido en italiano del término «patata», una forma vulgar de referirse a los órganos sexuales femeninos. Siffredi aparece al borde de una piscina rodeado de mujeres y dice: «Yo he visto muchas patatas, sabrosas, fragantes. Haced caso a uno que ha probado muchas». Al conocer su retirada, el actor ha reconocido que está «disgustado y sorprendido».

P.D: Siento que sea una noticia copiado en su totalidad. Mis disculpas.

servido por Susana 4 comentarios compártelo favorito


Sobre mí

Avatar de Susana

¡¡¡¡LeMbRaNzAs!!!!

Ourense, España
ver perfil »
contacto »
¡Ola! O meu nome é Susana, e son natural de Ourense. Actualmente estou estudando (ou, polo menos, eso din) Publicidade e Relacións Públicas en Pontevedra. O meu correo é susi_101(arroba)hotmail(punto)com.
Counters

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera